Sözüm aslında benim resmim.
Demek istediğim
ne varsa hepsini söyledim.
Bir de izleyenlere sormak isterim.
Ne kalır geriye eğer renk maviyse

ekin

Yorum yap

düşmek isterse yüreğin
mavilerin peşine,
morların büyüsüne,
içinde bir umut yeniden, sevin
düşlerinle sevgin
taşır seni ötelere öteler

ekin

Yorum yap

kırmızı yakar beni
yüreğimin en derin yerini
lacivert ve mavi
okşar serinletir içimi
yeşil başka bir
huzur verir
morda bulurum gizemi
sarı ışık gibi
aydınlatır çehremi
turuncunun görevi
coşturmaktır kalbimi
işte gökkuşağının
tüm renkleri
sıralanır ardarda
geçince tuvalimin karşısına

ekin

Yorum yap

“Bir yerde konaklayıp da yola koyulmak ne güzel,

Hiç donmadan, bulanmadan böyle durulmak ne güzel.

Dün geçmiş ola: onunla gider dünkü sözün:

Her yepyeni gün için bir taze söz bulmak ne güzel.”

MEVLANA*

Bizi biz yapan hep seçimlerimiz değil mi? Seçtiklerim için kendime

teşekkür borçlu olduğumu düşünüyorum. Korkuyu içimde

hissetsem de yeniyi denedim her zaman. Bu yolda yorulmuş olsam

da coşkuyla istediğim herşey gerçekleşti.

Resim ve yaşam biçimim aynı paralelde değişti gelişti; birbirini

dengeleyerek, süsleyerek zenginleşti.

Sınırsız ve sonsuz doğanın içinde en büyük kaygım, doğa içersinde

ikinci bir doğa yaratmak oldu. Başının ve kollarının ağırlığına alışıp

da tüm güzellikleri unutan insana bir an için bu büyüklüğü

hatırlatmak istedim. Her gün gördüğünüz alıştığınız doğayı yepyeni

bir dünya gibi sunmaya çalıştım.

Bugün geldiğim noktada farkındalıklarım resmimi biçimlendirirken,

hiç donmadan, bulanmadan durulduğumu hissedebilmek

mutlulukların en büyüğü.

Yine bugün yepyeni sözlerim var ve tabii yarın da olacak.

Yeni günler, yeni tuvaller söylemek istediklerimle donanacak…

*Türkçesi Talat Sait Halman

Ekin Nayır 2005

Yorum yap

mavilerin peşine…

Ekin Nayır ve mavinin engin dinginliği.. Gökkuşağının her
rengini içinde barındıran doğanın, denizin en derinlerine
inen tonlarca mavinin büyülü dansı..

“Orda, bir köy var uzakta” ile başlayan Göcek tutkusu, hafif
flu ve coşku dolu “mavi” tablolardan, yerleşmişliğin ve
sahiplenmenin getirdiği detaylara, elle tutulur objelere süzgün
ve sakin bir geçiş yapıyor. Çılgın mavi sularda küçük tekneler,
ön plana çıkıp şekilleniyor, detaylanıyor. Ekin Nayır’ın
“yaşadıkça gelişen” çevresinden alıntılar yapılmaya başlanıyor.
Yeşilin ve mavinin doğal uyumuna herkesin gözüne çarpmayan
detaylar ekleniyor. Dağların arasından çıkan coşkulu bir
begonvil dalı veya teknelerdeki yırtık balık ağları gibi..

Hiçbirşey “göründüğü” gibi değil Ekin’in resimlerinde, herşey
hissedilen anların ve yeni şekillenmiş yaşam biçiminin iyi bir
gözlem süzgecinden geçirilmiş hali. Yorumlanmış, yoğurulmuş
ve yontulmuş. Sakin, dingin ama olabildiğine engin..

Mavi hep ön planda, ama yalnız değil, yeşil, mor, pembe ve
turuncu gibi arkadaşlarıyla tarifsiz bir uyum içinde..

 

Aslı Sağıroğlu

2003 Hobi Sanat galerisi

Yorum yap

Ekin’le birlikte

Maviliklere doğru bir yolculuğa ne dersiniz? Biraz da
beyazlar katın bu yolculuğunuza, bir tutam da yeşil. Bodrum
Göcek, ya da Marmaris ya da başka kıyılarımızda izlenimler
mi? Biraz da tekneler ilave ederek.. Yoksa ruhundan,
yüreğinden ve bilincinden yükselen anlatımlar mı? Olabildiğince
yalın ve dinginlikle örülmüş. Ustalıklarla, iyice sindirilmiş..
Ve bilinçle yoğrulmuş bir duyarlılık ve izleyicisiyle inceden inceye
kurulan bir iletişim.. O yalınlığa, o dinginliğe karşın hemen
hepimizi kimi özlemlerimizle de başbaşa bırakan…

Fazlası eksiği olmayan, yıllar önceki bir sergisi nedeniyle
ifade ettiğim duyarlılığını da asla yitirmemiş bir Ekin Nayır..
Yanısıra yer yer çizgisel, yer yer lekesel, soyutlamaya
yönelircesine daha bir zenginleştirilmiş anlatımlar.. Mavilere
rağmen ve asıl onlarla birlikte sizi sarıp sarmalayan,
yüreğinizi ısıtan… Zaman zaman simgelere dönüşen kuşlarla,
kuşbakışı, yukarılardan süzülen bakışlarla… Kimi zaman
sınırlamaların güçlüğünü kompozisyonundaki başarıyla
yücelten…
Açıkcası çok beğendim bu son son çalımalarını Ekin’in.
Doğrusu ya bu kadarını beklemiyordum. O artık büyüklere
oynuyor demiyeceğim, zira çoktan yönelmiş bile…
Gidin görün lütfen, benim gibi mutluluk duyacağınıza
inanıyorum

Abdülkadir GÜNYAZ

2001 Kile Sanat Galerisi

Yorum yap